Bir kez daha sarılıyor yapraklar ağaçlara, vedası yakın,

Düşüp düşmemek için son çırpınışın… Aylardan Ekim!

 

Göçmen kuşların hazırlık telaşı, uzak yolculuğun,

‘’Siz bari gitmeyin! ’’ desem, sizden sonra ortalık bozgun.

 

Yönlerine engel koysam, yalancı baharın mavisini,

‘’Bekle geleceğiz’’ derler, bahara sakla hevesini.

 

Rüzgârlar karıştıracak yeşili, kızıl ile güneşi,

Bakıp bakıp ağlayacak gökyüzü, titreyecek serçesi.

 

Hazan vurgununu yiyecek yeryüzü, birkaç güne,

Büyüleneceğim gözümün önündeki değişimine.

 

Bir başka sevdalanacağım, yine Ekim'e

Sevdirir kendini, eprimiş olsan da lime lime.

 

Fırtınalar koparsan da suratını asıp somurtsan da,

Mutlu olmak için sebep ararım, yaşadığım her an da...

 

Ekim, ey güzel Ekim! Adın Sonbahar, nitekim…

Usul usul gel gözünü seveyim… Çabuk geçiyor mevsim…

 

Mürşide OKLU AYHAN