KARANFİL SANA KOKAR, GÜLE DEĞMİŞ NEFESİN
Kumlar gibi yanmışım âlemler sultanına
Yunusça bağlanmışım, “canım kurban” yoluna.
Göçebe bulutların saçlarını tararım
Yüreği paramparça ayda seni ararım.
Sana kavuşmak için bu sözlerim bahane
Hırkan bergüzar olsa ne isterim daha ne?
Seni anlayabilsek ah keşke Dürr-i Yetim
Sana bağlanmak benim en büyük hürriyetim.
Tacı tahtı uğruna bıraktı nice sultan
İsneyn gecesiydi Mekke’de ağardı tan.
Dolunay bakışınla bize verirsin esin
Karanfil sana kokar, güle değmiş nefesin
Gönül peteğimde bal, günahımı örten şal
Sancağının altına ne olur beni de al.
Senin ayak izini biz başa taç eyleriz
Sen olmazsan cânanım bu cihanı neyleriz?
Âlemlerin en kutlu sultanısın efendim
Adınla mü’min oldum, aşkınla şereflendim.
Sahaben olmasam da aşkınla yanar özüm
Seni görmeden sevdim, mahşerde görsün gözüm
Kızgın çöllerde yanan Bilal olamasam da
Sevdalı ümmetinim budur işte son sözüm
Hayrettin DURMUŞ