HAYIRSEVER HEMŞEHRİLERİMİZİN DİKKATİNE!
Reklam
Mürşide AYHAN

Mürşide AYHAN

HAYATA DOKUNANLAR

 HAYIRSEVER HEMŞEHRİLERİMİZİN DİKKATİNE!

14 Ekim 2019 - 12:08

 
İlk görev yaptığım yıllarda;  şimdi köy olan kasabada ortaokul birinci sınıf öğrencilerime ‘’İleride ne olmayı düşünüyorsun? ’diye sorduğumda;  öğrencilerden kızlar;  ebe ya da hemşire, erkeklerde polis ya da astsubay olmayı istiyorlardı. Arada çiftçi olmayı isteyenler çıkıyordu.
 
Hiç unutmuyorum bir öğrencim ayakkabı tamircisi ya da kamyon şoförü olmak istiyordu. O kadar kesin ve net konuşuyordu ki ‘’Neden bu meslekler? ‘’ dediğimde eğer ayakkabı tamircisi olursa ileride askerde rahat edermiş. Bir akrabası askerde ayakkabı tamircisi olarak yapmış askerliğini, onun anlattığı anılardan etkilenerek rahat askerlik yapmak için seçecekmiş. Kamyon şoförlüğü ise babasının kamyonu var, onun için istiyor. Bana o zamanlar çocukça gelen bu isteklerinden; vazgeçirmeyi daha güzel meslek seçmeyi anlattım durdum.
 
Yıllar sonra dediğini yapmış, kamyon şoförü değilse de, otobüs şoförü olmuştu. Diğer öğrencilerim de kendi yetenekleri ve imkânları doğrultusunda kızlar ebe, hemşire, erkek öğrenciler ise polis, asker olmuşlardı. Çünkü ortaokuldan sonra gidebilecekleri yatılı okul sınavları ancak bunlardı. Bu sınavlara girip kazananlar kısa yoldan bu meslekleri seçmek zorunda kalıyorlardı. Bu öğrencilerin sayısı da fazla değildi. ‘’Köy yerinde çalışacak adam lazım ‘’ diyerek aileleri okutmuyor, bağ, bahçe, hayvancılıkla uğraştırıyor, bir okulu kazansa da göndermiyorlardı. Özellikle kız çocuklarını…
 
Şimdi artık köyden çıkıp üniversiteyi kazanlar,  okuyanlar var.  Bunlardan biri de kendisi okumayan öğrencimin kızı. Askerliği dışında hiç köyünden ayrılmayan babanın kızı tıp fakültesini kazanıyor. Kendi çabaları ile. Ne dershane var, ne özel ders. Kazanmasına kazanıyor ama babanın onu okutacak geliri yok. Bilmediği şehirde, tanımadığı yerde kızı ne yapacak? Bu düşüncelerle okutmaktan vazgeçecek oluyor. Çaresizliğini duyan bazı cemaatler ‘’ Kızını biz okutalım,  ‘’diyorlar. Onlara da güvenemiyor. En sonunda birisi memleketinin vakfına gitmesini öneriyor.  Vakfın aracılığı ile bir yurda yerleştiriliyor. Yardımsever bir hemşerisinin verdiği bursla okuyor.
 
Bütün bunları niye yazıyorum.  Bu kız çocuğu gibi;  kız olsun, erkek olsun pek çok öğrencinin ve ailesinin çaresiz kaldığını, okutmak istediği halde okutamadığını biliyorum. Bu gibi öğrencilerin imdadına şehirlerinin gurbette kurdukları vakıfları, dernekleri yetişebiliyor. Tabii derneklerden, vakıflardan haberi varsa…
 
Bu vakıftan,  burs alarak okuyan bir öğrencinin yıllar sonra vakfa gelip; ‘’ Sizin sayenizde bir yerlere geldim minnet borcunu ödemek için bir öğrenciyi okutmak istiyorum’’ demesi, duası emeği geçen herkesi mutlu ettiğini gördüm.
 
Ankara’da faaliyet gösteren Afyonkarahisar ve İlçeler Dayanışma Derneğinin başkanı, yönetim kurulu ve destek veren hemşehrilerimizin gayreti ile bu yıl ilk defa burs vermesi nedeniyle; Ankara’daki üniversitelerde yükseköğrenim gören ihtiyaç sahibi Afyonkarahisarlı öğrencilerimize yönelik başlattıkları burs başvurularını değerlendirme komisyonunda; seçici kurul görevlisi olarak yer aldım. Titizlikle gerçekleştirdiğimiz görevimizi değerlendirirken müracaat eden her öğrencinin bir hikâyesi olduğunu gördük. Ortak noktaları, hepsinin bu bursa ihtiyacı olduğuydu.  Derneğimizin ise belli sayıda öğrenciye burs verebileceği… Keşke her birine burs verilse…
 
Ankara’da bir üniversiteyi kazanmış; şehrinden, köyünden, kasabasından çıkıp gelmiş bazısının kalacak yeri bile yokken okumak arzusu ile büyük şehire yolu düşmüş bizim çocuklarımız. Derneğin vereceği cüzi bir rakama ihtiyacı olan çocuklarımız… Okuyup, kendilerine, ailelerine,  memleketlerine, vatanına milletime faydalı olabilecek yavrularımız…
 
Kendileri ile övündüğümüz, Afyonkarahisar’ımızın yüz akı olan bakanlarımızın, milletvekillerimizin, bürokratlarımızın,  memleketimin hayırsever, yardım edebilecek iş kadınlarımızın, iş adamlarımızın, belki okurken burs alarak okuyan, o günlerini unutamayan belli mevkilere gelmiş durumu iyi olan emekli ya da çalışanlarımızın, kısaca bütün hemşehrilerimizin maddi, manevi bütün desteklerini bekleyen bir derneğiniz var Ankara’da...
 
 
 

YORUMLAR

  • 1 Yorum
  • Metin
    4 hafta önce
    Umarım hayır sever vatandaşlarımız yardımcı olacaklardır. Hocam duyarlılığınız için teşekkürler