NURAY HAFİFTAŞ'IN ARDINDAN
Hayrettin DURMUŞ

Hayrettin DURMUŞ

yazıyor...

NURAY HAFİFTAŞ'IN ARDINDAN

14 Şubat 2019 - 12:09

NURAY HAFİFTAŞ’IN ARDINDAN
 
Hayrettin DURMUŞ
 
Gündem ne kadar yoğun olursa olsun ölüm bütün gündemlerin önüne geçiyor işte. Bir yıl olmuş Nuray Hafiftaş’ı gerçek yurduna uğurlayalı.
 
Sevgiyle gülen gözleri donup kalmış. Kararmış göğün mavisi. Son nefesini öğle saatlerinde verdiğini öğrenmiştik haberlerden. Sımsıcak, hayat dolu bir insanken demek o da dayanamadı hayatın ağır yüküne, katlanılmaz oldu hastalığı. Can teslim edeceği gün 14 Şubat’mış meğer.  Ne çok türkü söyledi, ne çok misafir oldu evimize, gönlümüze. 
 
Seni “Bahçalarda barım var/ Bir heyva bir narım var/ Galem gaş gara gözlü/ Hoş bahışlı yârim var” türkünle tanıdık, gerisi kendiliğinden geldi…
 
“Dünya hancı ben bir yolcu/ Ne ilk benim ne sonuncu/ Bedendeki can taburcu/ Leyli leyli” demiştin bir türkünde. Bu can bu tenden uçup gidecek. Dünyadan hepimiz taburcu olacağız bir gün.
 
“Yazı bir dert kışı bir dert/ Gelmeyeydim bu dünyaya/ Gardaş bir dert bacı bir dert/ Yokluk gidiyor zoruma” dedikçe hepimizi kar altında kalmış dağ başlarındaki köylere doğru bir yolculuğa çıkardın.
 
Hepimizin ailesinden ölenler olur; içimizi acıtarak bizi bu dünyada bırakıp giderler. Bir de ailemizden biriymiş gibi ölümüne üzüldüğümüz tanıdıklarımız olur. Neşet Ertaş gibi, Nuray Hafiftaş da o insanlardan biri değil mi sizce?
 
Diğer kıymetlerimiz gibi Gün gelip Nuray Hafiftaş’ın öldüğü günü unutsak da biz onu hep içimize ince bir sızı bırakan şu türküsüyle hatırlayacağız:
 
Bizim ele bahar geldi
Meler kuzular kuzular
Dağlar çiğdem çiçek açmış
Kokar yazılar yazılar
 
Duman tüter bacasından
Anasından bacısından
Ayrı kaldık nicesinden
Yürek sızılar sızılar
 
Şahin çileye bürünür
Gurbet ellerde sürünür
Gülermiş gibi görünür
Yürekten ağlar bazılar
 
Biliyor musun Nuray Hafiftaş artık sen göremesen de cemreler kapımızı çalmak, bahar gelmek üzere…
 
 

YORUMLAR

  • 0 Yorum