EREN BÜLBÜL YAŞASAYDI 24 YAŞINDA OLACAKTI

Trabzon'da 11 Ağustos 2017'de teröristlerin saldırısında şehit olan ‘İyi ki Varsın Eren’ repliğiyle bildiğimiz kahraman Türk genci Eren Bülbül'ün doğum günü 1 Ocak’tı.. Yaşasaydı bugün 24 yaşında olacaktı Eren.

Eren Bülbül, 2017 yılında 16 yaşında bir delikanlıydı, bir nevi çocuklukla delikanlılık arası. Bölücü hain terör örgütü, Doğu Karadeniz’de konuşlanmak, orada da varlığını sürdürmek istiyordu. Karadeniz’in yiğit mert insanı, bu hainleri Karadeniz’e sokmamıştı, orada barınamıyorlardı. Bir terörist olduğunu duyduklarında bile hemen herkes silah dahil eline ne geçerse teröristin veya teröristlerin peşine düşüyordu. Kadın erkek, çoluk çocuk, yaşlı genç demeden, herkes bu hainleri yakalama derdindeydi.

Bundan dolayı teröristler özellikle Doğu Karadeniz’de barınamıyor orada konuşlanamıyordu.

Bölücü terör örgütüne yeni talimat gelmişti, Doğu Karadeniz’de konuşlanmaları konusunda. Bir gurup terörist aldıkları emir sonucunda tekrar girişimde bulunmaya karar verdiler. Gizlenerek, saklanarak, gizli yollardan Doğu Karadeniz’e ulaştılar. Konuşlanma yeri olarakta, çok ağaçlık ve ormanlık bir yer olmasından dolayı Trabzon’un Maçka İlçesi’ni tercih ettiler. Ormanlık alanda görülemeyeceklerine

inandıkları bir yeri konaklamak için tespit edip oraya yerleştiler. Bir müddet orada kalıp gizli gizli çalışmalarda bulundular. Yanlarında erzak getirmişlerdi ama bir müddet sonra erzakları tükendi. Erzakları tükenince yakınlardaki evlere girip hırsızlık yapmaya başladılar. Hırsızlık olayları artınca ahali,

- ne oluyor bizim buralarda hiç hırsızlık olayı olmazdı, nereden çıktı bu hırsızlar- diye araştırmaya başladılar. Evlerde nöbet tutulmaya başlandı, çevre araştırıldı lakin o süreçte bir sonuca ulaşılamadı.

Okul sonrası bir gün, Eren yorulmuş ve bunalmıştı. Ormanlık alanda biraz kafa dinlemek ve ruhsal dinginlik için yürüyüşe çıktı. Bir müddet yürüyüş yaptı, ağaç altında uzanarak yorgunluk attı ve kafa dinledi. Dönüş yolunda ağaçlar arasında hareketlenmeler gördü. Bir de ne görsün, teröristler ağaçlar arasında dolaşıyordu. Eren’i fark etmediler, Eren de onlara görünmeden geri dönüş yolunda gizlice hareket etti. Bir yandan da teröristleri takip ediyordu. Bölücü hain terör örgütüne bağlı gurup,

erzak almak amacıyla çevredeki bir eve girdi. Gurubu takibe devam etti Eren. Girdikleri evden erzak çalarken gören Eren, hemen oradan uzaklaşıp çevrede devriye atan, jandarma ve polislerden oluşan ekibe durumu haber verdi. Eren benim işim bitti diyerek oradan ayrılmadı. Ferhat Başçavuş’a ‘Komutanım onların yerini ben size gösteririm’ diyerek, güvenlik güçlerine kılavuzluk ederek olay mahalline doğru yol aldı. Diğer yandan, Maçka’nın Köprüyanı Mahallesi’ndeki Vazelon Manastırı

yakınlarında polis ekipleri ile diğer bir terörist gurup arasında sıcak çatışmayaşanıyordu. Kahraman polislerimiz teröristleri saklandıkları ve vuruştukları inlerden birer birer temizliyordu. Silah sesleri üzerine kahraman, yiğit, gözü pek Karadeniz halkı da olay mahalline intikal etti. Onlar da teröristlerle vuruşacaklardı. Emniyet Amiri, ‘Allah razı olsun sizden, lakin biz bunlarla baş ederiz siz devreye girmeyin’ diyerek onları durdurdu. Yine de halk, güvenli bir yer bulup oraya konuşlandı ve çatışmayı takip etti. Kendilerine iş düşseydi gözlerini kırpmadan atılacaklardı. Emniyet güçlerimiz son terörist sağ kalmayıncaya kadar mücadeleye devam etti ve gelip gelmeyeceklerine onları pişman etti. Bütün teröristler temizlenmişti, o bölge teröristlerden arındırıldı lakin hırsızlık yapan terörist gurubu vardı. Eren; Ferhat Başçavuş, askerler ve polislerle birlikte onların peşine düşmüştü. Eren, teröristlerin hırsızlık yaptıkları evi el işaretiyle Ferhat Başçavuş’a gösterdi:

‘Komutanım işte şu ev’.

Terörist gurup güvenlik güçlerinin oraya doğru geldiğini hissetmişti. Asker ve polisler ne kadar gizli gelmeye çalışsalar da hainler fark etmişti. Çevreye yayılıp çatışma pozisyonuna geçtiler. Eren dikkatli bakışları neticesinde onlardan bazılarını fark etti. Hemen Ferhat Başçavuş’a ‘komutanım yere yatın’ dedi. Ferhat Başçavuş siper alırken askerlere de emir verdi:

- Asker yere yat, siper al.

Askerler ve yanlarındaki polisler de hemen kendilerini yere atarak, güvenli bir alanda kendilerini sipere aldı. Teröristler uzaktan ateşe başladı, bunun üzerine Ferhat Başçavuş, önce teröristlere ‘teslim olun’ çağrısında bulundu. Bu çağrıya da ateşle karşılık verdiler. Ferhat Başçavuş da ateş emrini vererek, onları yaylım ateşine tutturdu. Terörist gurup oldukça kalabalıktı, şiddetli çatışma yaşanıyordu. Eren, Ferhat Başçavuş’un yanındaydı. Güvenlik güçlerimiz teröristlerden bazılarını indirdi. Onların açtığı ateşten, kendini Eren’e siper eden ilk Ferhat Başçavuş yara aldı. Çatışma esnasında Ferhat Başçavuş tam 41 isabet aldı. Ferhat Başçavuş, Eren’i korumak için kurşunlara siper almayı göze almıştı ve o şekilde de şehadete kavuştu. Daha sonra hainlerin kurşunları Eren’in narin vücuduna isabet etti.

Teröristler birçok kayıp verip, kaçmaya başladı. Güvenlik güçlerimizden bir gurup onları takibe koyuldu. Bir gurup da, Eren ve Ferhat Başçavuş’un yanında kaldı. Ferhat Başçavuş Rahmet-i Rahmana kavuşmuştu, Eren’in de yarası ağırdı ve ikisi de birlikte, bu vatan için canlarını verdi. Eren daha 16 yaşındaydı, kısacık hayatında kahraman gibi yaşamış kahraman gibi can vermişti. Ferhat Başçavuş da, 41 yaşındaydı 41 kurşunla vatan savunması uğrunda şehadete kavuştu. Yıllarca şerefle yaptığı askerlik hayatını şehitlik gibi yüce bir mertebe ile neticelendirmişti.

Bu vatan bu topraklar için iki şehit daha vermişti. Güvenlik güçlerimizin düzenlediği ‘Eren’ operasyonuyla, diğer teröristler de hak ettikleri cezayı aldı. Eren’in ve Ferhat Başçavuş’un kanları yerde kalmadı. İki şehit ateşi daha düştü ülkeye. Eren’in annesi ve yakınları, Eren’in şehadet haberini alınca yıkıldı. Bir yanda acı, üzüntü vardı diğer yandan da metanet hakimdi. Hepsinin ağzından şu kelimeler dökülüyordu: ‘Vatan Sağ olsun..’

Bu vatan, bu millet, şüheda fışkıran bu topraklar için nice yiğitler, kahramanlar şehit olmuştu. Eren ve Ferhat Başçavuş da onlardan ikisiydi. Eren ve Ferhat Başçavuş; bizim için, ülkemiz için şehit olmuş iki yiğit, iki kahraman, iki aslan parçası. İkinizde, size kıyanlardan uzun ve ebedî yaşayacaksınız, gafiller hala şehitlerin ölmediğini anlayamadılar. Her defasında ‘şehitler ölmez’ diye haykırdığımız halde, o kıt akılları bunu anlamaya yetmedi. Eren; her 11 Ağustos günü olduğu gibi ve her ‘iyi ki varsın’ sözlerini duyduğumuzda olduğu gibi yine aklımıza düştün güzel çocuk. Düşmeye de devam edeceksin..

İYİ Kİ DOĞDUN İYİ Kİ VARDIN, HER ZAMAN DA VAR OLACAKSIN..

Devamı haftaya..

‘’Biri de çıkıp demiyor ki Eren iyi ki varsın’’

Eren’ler iyi ki var, iyi ki de var olmaya devam edecekler. Anadolu’nun bu yiğit çocukları dünya döndükçe var olmaya devam edecek ve de iyi ki var olacaklar…

Bölücü hain terör örgütü, Doğu Karadeniz’de konuşlanmak, orada da varlığını sürdürmek istiyordu. Karadeniz’in yiğit mert insanı, bu hainleri Karadeniz’e sokmamıştı, orada barınamıyorlardı. Bir terörist olduğunu duyduklarında bile hemen herkes silah dahil eline ne geçerse teröristin veya teröristlerin peşine düşüyordu. Kadın erkek, çoluk çocuk, yaşlı genç demeden, herkes bu hainleri yakalama derdindeydi. Bundan dolayı teröristler özellikle Doğu Karadeniz’de barınamıyor orada konuşlanamıyordu. Bölücü terör örgütüne yeni talimat gelmişti, Doğu Karadeniz’de konuşlanmaları konusunda. Bir gurup terörist aldıkları emir sonucunda tekrar girişimde bulunmaya karar verdiler. Gizlenerek, saklanarak, gizli yollardan Doğu Karadeniz’e ulaştılar. Konuşlanma yeri olarak da, çok ağaçlık ve ormanlık bir yer olmasından dolayı Trabzon’un Maçka İlçesi’ni tercih ettiler. Ormanlık alanda görülemeyeceklerine inandıkları bir yeri konaklamak için tespit edip oraya yerleştiler. Bir müddet orada kalıp gizli gizli çalışmalarda bulundular. Yanlarında erzak getirmişlerdi ama bir müddet sonra erzakları tükendi. Erzakları tükenince yakınlardaki evlere girip hırsızlık yapmaya başladılar. Hırsızlık olayları artınca ahali, - ne oluyor bizim buralarda hiç hırsızlık olayı olmazdı, nereden çıktı bu hırsızlar- diye araştırmaya başladılar. Evlerde nöbet tutulmaya başlandı, çevre araştırıldı lakin o süreçte bir sonuca ulaşılamadı. Okul sonrası bir gün, Eren yorulmuş ve bunalmıştı. Ormanlık alanda biraz kafa dinlemek ve ruhsal dinginlik için yürüyüşe çıktı. Bir müddet yürüyüş yaptı, ağaç altında uzanarak yorgunluk attı ve kafa dinledi. Dönüş yolunda ağaçlar arasında hareketlenmeler gördü. Bir de ne görsün, teröristler ağaçlar arasında dolaşıyordu. Eren’i fark etmediler, Eren de onlara görünmeden geri dönüş yolunda gizlice hareket etti. Bir yandan da teröristleri takip ediyordu. Bölücü hain terör örgütüne bağlı gurup, erzak almak amacıyla çevredeki bir eve girdi. Gurubu takibe devam etti Eren. Girdikleri evden erzak çalarken gören Eren, hemen oradan uzaklaşıp çevrede devriye atan, jandarma ve polislerden oluşan ekibe durumu haber verdi. Eren benim işim bitti diyerek oradan ayrılmadı. Ferhat Başçavuş’a ‘Komutanım onların yerini ben size gösteririm’ diyerek, güvenlik güçlerine kılavuzluk ederek olay mahalline doğru yol aldı.

Diğer yandan, Maçka’nın Köprüyanı Mahallesindeki Vazelon Manastırı yakınlarında polis ekipleri ile diğer bir terörist gurup arasında sıcak çatışma yaşanıyordu. Kahraman polislerimiz teröristleri saklandıkları ve vuruştukları inlerden birer birer temizliyordu. Silah sesleri üzerine kahraman, yiğit, gözü pek Karadeniz halkı da olay mahalline intikal etti. Onlar da teröristlerle vuruşacaklardı. Emniyet Amiri, ‘Allah razı olsun sizden, lakin biz bunlarla baş ederiz siz devreye girmeyin’ diyerek onları durdurdu. Yine de halk, güvenli bir yer bulup oraya konuşlandı ve çatışmayı takip etti. Kendilerine iş düşseydi gözlerini kırpmadan atılacaklardı. Emniyet güçlerimiz son terörist sağ kalmayıncaya kadar mücadeleye devam etti ve gelip gelmeyeceklerine onları pişman etti. Bütün teröristler temizlenmişti, o bölge teröristlerden arındırıldı lakin hırsızlık yapan terörist gurubu vardı. Eren; Ferhat Başçavuş, askerler ve polislerle birlikte onların peşine düşmüştü. Eren, teröristlerin hırsızlık yaptıkları evi el işaretiyle Ferhat Başçavuş’a gösterdi:

‘Komutanım işte şu ev’.

Terörist gurup güvenlik güçlerinin oraya doğru geldiğini hissetmişti. Asker ve polisler ne kadar gizli gelmeye çalışsalar da hainler fark etmişti. Çevreye yayılıp çatışma pozisyonuna geçtiler. Eren dikkatli bakışları neticesinde onlardan bazılarını fark etti. Hemen Ferhat Başçavuş’a ‘komutanım yere yatın’ dedi. Ferhat Başçavuş siper alırken askerlere de emir verdi:

- Asker yere yat, siper al.

Askerler ve yanlarındaki polisler de hemen kendilerini yere atarak, güvenli bir alanda kendilerini sipere aldı. Teröristler uzaktan ateşe başladı, bunun üzerine Ferhat Başçavuş, önce teröristlere ‘teslim olun’ çağrısında bulundu. Bu çağrıya da ateşle karşılık verdiler. Ferhat Başçavuş da ateş emrini vererek, onları yaylım ateşine tutturdu. Terörist gurup oldukça kalabalıktı, şiddetli çatışma yaşanıyordu. Eren, Ferhat Başçavuş’un yanındaydı. Güvenlik güçlerimiz teröristlerden bazılarını indirdi. Onların açtığı ateşten, kendini Eren’e siper eden ilk Ferhat Başçavuş yara aldı. Çatışma esnasında Ferhat Başçavuş tam 41 isabet aldı. Ferhat Başçavuş, Eren’i korumak için kurşunlara siper almayı göze almıştı ve o şekilde de şehadete kavuştu. Daha sonra hainlerin kurşunları Eren’in narin vücuduna isabet etti. Teröristler birçok kayıp verip, kaçmaya başladı. Güvenlik güçlerimizden bir gurup onları takibe koyuldu. Bir gurup da, Eren ve Ferhat Başçavuş’un yanında kaldı. Ferhat Başçavuş Rahmet-i Rahmana kavuşmuştu, Eren’in de yarası ağırdı ve ikisi de birlikte, bu vatan için canlarını verdi. Eren daha 16 yaşındaydı, kısacık hayatında kahraman gibi yaşamış kahraman gibi can vermişti. Ferhat Başçavuş da, 41 yaşındaydı 41 kurşunla vatan savunması uğrunda şehadete kavuştu. Yıllarca şerefle yaptığı askerlik hayatını şehitlik gibi yüce bir mertebe ile neticelendirmişti. Bu vatan bu topraklar için iki şehit daha vermişti. Güvenlik güçlerimizin düzenlediği ‘Eren’ operasyonuyla, diğer teröristler de hak ettikleri cezayı aldı. Eren’in ve Ferhat Başçavuş’un kanları yerde kalmadı.

İki şehit ateşi daha düştü ülkeye. Eren’in annesi ve yakınları, Eren’in şehadet haberini alınca yıkıldı. Bir yanda acı, üzüntü vardı diğer yandan da metanet hakimdi.

Hepsinin ağzından şu kelimeler dökülüyordu:

‘Vatan Sağ olsun..’

Bu vatan, bu millet, şüheda fışkıran bu topraklar için nice yiğitler, kahramanlar şehit olmuştu. Eren ve Ferhat Başçavuş da onlardan ikisiydi. Eren ve Ferhat Başçavuş; bizim için, ülkemiz için şehit olmuş iki yiğit, iki kahraman, iki aslan parçası. İkinizde, size kıyanlardan uzun ve ebedî yaşayacaksınız, gafiller hala şehitlerin ölmediğini anlayamadılar. Her defasında ‘şehitler ölmez’ diye haykırdığımız halde, o kıt akılları bunu anlamaya yetmedi. Eren; her 11 Ağustos günü olduğu gibi ve her ‘iyi ki varsın’ sözlerini duyduğumuzda olduğu gibi yine aklımıza düştün güzel çocuk. Düşmeye de devam edeceksin..

4. Bölüm haftaya.. Lokman ÖZKUL- YAZAR

2.BÖLÜM

FUTBOLCU EREN BÜLBÜL ve ÖĞRENİM HAYATI

Lokman ÖZKUL

Trabzonlu olması dolayısı ile Trabzonspor’u çok seviyordu. Abdülkadir Ömür,

Yusuf Yazıcı ve Abdülkadir Parmak gibi..

Trabzonspor’la özdeşleşen iyi bir oyuncu olmak Eren’in en önemli hedefiydi. Eren yine bir gün okul sonrası arkadaşları ile maça tutuştu. Takımlar ayrıldı ve maç başladı. Eren’in takımında; Abdülkadir, Hüseyin,Yusuf, Mehmet ve Süleyman vardı. Rakip takımda da; Tolga, Uğur, Ekrem, Necati, Hasan ve Mustafa altılısı vardı. Çok çekişmeli geçti maç, iki takımın direnci de çok yüksekti. Rakip kaleye gol atmakta zorlanıyorlardı. Kilidi açan Eren oldu. Maç 0-0 devam ederken, sağdan gelişen atakta Abdülkadir’in güzel ortasına, Eren’in topun gelişine tek vuruşla yaptığı sert ve şık vole, rakip takımın ağlarına gitti ve Eren’in takımı 1-0 öne geçti.

Savunma kontrolünü bırakmayan takım, daha sonra futbol tabiriyle Eren’in hat-trick ( üçleme) yaptığı maçta, Tolga’nın takımını 4-2 mağlup etti. Tabii ki maçın yıldızı Eren’di. Maçı izleyenler arasında, Trabzonspor altyapısına oyuncu kazandıran eski futbolcular da vardı. Eren’in oyun zekası, kıvraklığı onların dikkatini çekti. Maçtan sonra Eren’le görüştüler ve onu Trabzonspor’a kazandırabileceklerini söylediler. Eren çok sevindi, hayallerine ulaşabilecekti ancak annesinin rızası gerekiyordu. Eren, onlara ‘ben seve seve kabul ederim lakin annemin de rızası olması gerekir’ dedi. Annesi ve abisi ile görüşen eski futbolcular, onların da rızasını alarak Eren’i Trabzonspor Futbol Okulu’na yazdırdılar. Eren için Trabzonspor yolu açılmıştı, dünyalar onun olmuştu, Abdülkadir ağabeyleri gibi zamanı geldiğinde o da Trabzonspor’un başarısı için ter dökecekti. Futbol Okulu’nda bilimsel olarak eğitim alıyorlardı, tecrübeli bilinçli altyapı hocaları ile Eren gitgide kendini geliştiriyordu. Okulla futbolu birlikte götürüyordu. Futbolcu olacağım diye okulu boşlamamıştı, antrenörleri de onu ve diğer oyuncuları okullarında başarılı olmaları için destekliyor ve teşvik ediyordu. Eren ailesine de yardım ediyordu. Hatta kimi zaman ormandan kurumuş ağaçlardan kesilen odunları sırtında taşıyarak getiriyor ve kışlık yakacak olarak ailecek kullanıyorlardı. Güç olarak kuvveti yerindeydi. Düzenli aldığı antrenmanlar da onun dayanıklılığını artırmıştı. Güç gerektiren başka işlerde de okul dışı zamanlarda çalışmış, ailesinin geçimine katkıda bulunmuştu. Kimi zaman bahçelerden fındık topluyor, kimi zaman annesi ile beraber çay hasadına katılıyordu. Oradan aldıkları yevmiyeleri aile bütçesine dahil ediyorlardı. Bülbül ailesi için hayat çokta kolay değildi. Eren de bu hayat mücadelesinde küçük yaşına rağmen, ailesi için elinden geleni yapıyordu.

Eren başarılı bir ilkokul ve ortaokul öğrenimi sonunda, aynı zamanda dini eğitimin de akademik eğitim ile birlikte verildiği, Maçka Anadolu İmam Hatip Lisesi’ne annesi ile beraber giderek kaydını yaptırdı. Annesi ve mahalledeki caminin imamı tarafından temel dini eğitimini almıştı Eren. İmam Hatip Lisesi’nde bu dini eğitimini daha da ileri götürmek ve aldığı akademik eğitim ile hedeflerine ulaşmak için güzel bir üniversite eğitimi almak ve futbolculuğun yanı sıra, insanlara da faydalı olabileceği, ‘İyi ki Varsın Eren’ diyecekleri bir meslek sahibi olmak istiyordu. Futbol en fazla profesyonel olarak 35 yaşına kadar oynanabilirdi, ondan sonra ne yapacaktı?

Hem iyi bir futbolcu niye iyi bir meslek sahibi de olmasın idi. En azından futbol hayatına son verdikten sonra mesleğini icra edebilirdi. Bu düşüncelerle İmam Hatip Lisesi’nde öğrenim hayatına başladı. Eren’in dini duyguları kuvvetliydi. Milli değerlere de çok bağlıydı. Televizyondan şehit haberlerini izlerken, üzüntüsünden kendinden geçer yemeden içmeden kesilirdi. Her bir şehit haberi onu şiddetli şekilde sarsardı. Annesi ve abisine ‘ben de şehit olmak istiyorum’ diyerek sık sık şehit olma arzusunu dile getirirdi. Annesi bu sözler karşısında son derece üzülür ‘oğlum sen vatana sağ salim uzun yıllar hizmet edeceksin’ diyerek, annelik duygularının verdiği etki ile daha uzun yıllar sağ salim yaşamasını istediğini vurgulardı. Birçoğumuz için 40 saniyelik bir haber görüntüsünü içeren, üzülüp daha sonra hiçbir şey yokmuş gibi hayatımıza kaldığımız yerden devam ettiğimiz şehit haberleri Eren’de çok farklı tezahür ediyordu. Eren gibi vatansever genç, eşine çok az rastlanılırdı. Kandırılmış ve ihanet içinde olanlar dışında, bu ülkenin gençlerinin neredeyse tamamına yakını vatanseverdir lakin, Eren gibi duygularını çok yoğun yaşayan az bulunurdu. Şehitlik de Eren için bir hedefti, belki de Allah bu duygularla Eren’i şehitliğe hazırlıyordu. Şehitler, Allah katında Peygamberlerden sonra en değerli insanlardı. Eren okulunda oldukça başarılıydı. Mesleki dersler ile kültür derslerini birlikte götürüyor ve bütün öğretmenlerinin takdirini kazanıyordu. Eren sınıfta parmakla gösterilen bir öğrenciydi. Öğretmenlerinin sorularına öncelikle parmak kaldırıyor ve çekinmeden cevabını söylüyordu. Özgüveni yerindeydi, belki verdiği bazı cevaplar doğru olmayabilirdi ama derse katılım açısından Eren’in aktif olması gerekiyordu. Eren’in bilemediğini diğer arkadaşları bilirdi, Eren’de doğru cevabı bu şekilde öğrenirdi. Soru sormaktan da çekinmezdi. Malum soru sormak ilmin yarısıdır demişler, sormak öğrenmek konusunda atılan en önemli adımlardan biridir. Eren okul futbol takımına da dahil olmuştu. Arkadaşları ile birlikte amaçları, öncelikle Maçka’da okul takımını şampiyon yapmak daha sonra da Trabzon’da alabilecekleri en iyi dereceye sahip olmaktı. Trabzon’da şampiyon olmak kolay değildi, orada Dünya Şampiyonu Trabzon Lisesi vardı ve diğer okullar da hiç yabana atılır değildi. Beden Eğitimi öğretmenleri nezaretinde oyuncular, antrenmanlarını yapıyor ve maçlara hazırlanıyordu. Eren üç kulvarda birden mücadele veriyordu. Hem okul hem Trabzonspor altyapısı hem de okul futbol takımı Eren için oldukça yorucu oluyordu. Yalnız Eren üçünü birden kaldırıyor ve büyük bir özveriyle beraber götürüyordu. Okulunu da ihmal etmiyordu, bundan dolayı öğretmenlerinin de gözdesi idi. Okul takımının da diğer oyunculara nazaran en küçük oyuncularından birisi olmasına rağmen en sivrilen oyuncusuydu. Eren derslerinden ve antrenmanlarından arta kalan zamanlarda da, aşırıya kaçmamak kaydıyla sosyal medyayı da kullanırdı. Eren’e bazen ilgi çok olur bazen de neredeyse yok denecek kadar azalırdı. Yine bir gün ilgisizlikten bunaldığında, sosyal medya hesabına şunları yazmıştı:

‘’Biri de çıkıp demiyor ki Eren iyi ki varsın ‘’

İyi ki Varsın Eren - 1

LOKMAN ÖZKUL

Anadolu, yiğitlerin harman olduğu yerdir. Anadolu kadar yiğit çıkarmış ikinci bir memleket yoktur desek abartmış olmayız zannedersem. Anadolu, Malazgirt Zaferi’nden bu yana biz Türklere yurt olmuş, cennet toprakları içeren eşsiz bir yurttur.

Anadolu için onlarca savaş yapılmış ve atalarımız bu mücadelelerin hemen hepsinden zaferle çıkmıştır. Zafere ulaşmalarının en önemli nedenleri; iman güçleri, cesaretleri ve yiğitlikleridir. Anadolu, vatanı için canından vazgeçen yiğitler yetiştirmiş yetiştirmeye de devam etmektedir. Vatan savunmasında yer alan daha bıyıkları bile terlememiş olan Doğu Anadolu’da 120 çocuğumuz, Çanakkale’deki On beşliler, Seyitler, Erenler, Ferhatlar, Ömerler, Fethiler.. Ve daha niceleri..

ON BEŞLİLER VE EREN

Anadolu’muzun en güzel bölgelerinden biri olan Karadeniz. Yeşiliyle, mavisiyle öne çıkan, mert insanların yaşadığı, terörün barınamadığı Doğu Karadeniz birçok kahramana ev sahipliği yapmıştır. Doğu Karadeniz’in en güzel illerinden birisi de Trabzon şehrimizdir. Maçka İlçesi de bu güzel şehrimizin en güzel ilçelerinden biridir.

Maçka, doğal güzelliklerinin yanı sıra yaklaşık 1600 yıllık geçmişi olan Sümela Manastırı, onunla beraber; Peristera Manastırı, Sultan Murat Yaylası, Çal Mağarası, Kızlar Manastırı, Sera Gölü, Kaymaklı Manastırı, Vazelon Manastırı, Haldizen Yaylası ve Şekersu Yaylası bu şirin ilçemizin en önemli değerlerindendir.

Eren de Karadeniz’in, özelde Trabzon’un ve Maçka’nın dillere destan, yiğit çocuğu. 2002 yılında Ayşe ve Hasan Bülbül’den dünyaya gelme Eren, küçük yaşlarda babasını kaybetti. Yetim olarak, baba hasretini çekerek, hayatına devam etti. Zorluklar içinde büyüdü. Ailesinin durumu çok iyi değildi.

Kıt kanaat geçiniyorlardı. Eren’in amacı iyi bir futbolcu olup ailesinin de maddi durumuna katkı sağlamaktı. Bunun yanında okulunda başarılı bir öğrenci olmak da elbette ki Eren’in hedefleri arasındaydı. Eren başarılı bir öğrenciydi, öğretmenleri de onu çok seviyordu. Gözü pekliği, cesareti, haksızlıklar karşısında duruşu, edebi, saygısı onu öne çıkaran etkenlerdi. Eren okul saatleri ve ders çalışması dışında futbola vakit ayırıyordu. Arkadaşları ile çekişmeli maçlar yapılıyor ve futbolda Allah vergisi yeteneği ile Eren diğerlerinden öne çıkıyordu.

İyi ki varsın Eren...

Lokman Özkul'ın kaleminden..

Yazı dizisi olarak Afyonhaber'de...

YARIN BAŞLIYORUZ...